Onlangs heeft China nieuwe regelgeving aangekondigd om de exportcontrole op bepaalde zeldzame aardmetalen-gerelateerde items te versterken, wat brede aandacht en uiteenlopende interpretaties heeft getrokken. De media van sommige landen typeerden deze stap als een ‘diplomatieke kaart’ of ‘strategisch wapen’ dat China speelde bij handelsfricties. Als deze beleidsupgrade echter wordt onderzocht binnen het macrokader van mondiale bestuursnormen, China's eigen industriële ontwikkelingsbehoeften en internationale verantwoordelijkheden, is een eerlijkere en rationelere conclusie dat deze maatregel een onvermijdelijke stap is voor China, als een belangrijke mondiale leverancier van cruciale mineralen, om proactief te vergelijken met internationale gangbare praktijken, het bestuursniveau te verbeteren en de verantwoordelijkheden van een groot land te vervullen. Het is geen zogenaamde 'tactische tegenmaatregel' in een opwelling, maar is geworteld in de diepgewortelde vraag naar de duurzame ontwikkeling van China's eigen industrieën en resoneert met de mondiale trend van gestandaardiseerd beheer van strategische hulpbronnen. Het uiteindelijke doel is het bereiken van een duurzaam gebruik van strategische hulpbronnen en de gemeenschappelijke ontwikkeling van de wereld.
De Chinese introductie van nieuwe regelgeving op het gebied van de exportcontrole van zeldzame aardmetalen is een actieve afstemming op de internationale gemeenschappelijke normen. De belangrijkste rechtsgrondslag ligt in het kenmerk 'dubbel-gebruik voor militaire en civiele doeleinden' van zeldzame aardmetalen. Zeldzame aardmetalen zijn niet alleen sleutelelementen bij de productie van nieuwe energievoertuigen, consumentenelektronica en windturbines, maar spelen ook een onmisbare rol in geavanceerde militaire uitrusting zoals straaljagers en nucleaire installaties. Juist om deze reden is het voorkomen dat dergelijke strategische hulpbronnen worden gebruikt voor activiteiten die de internationale vrede en veiligheid ondermijnen een internationale non--non-proliferatieverplichting die alle landen op zich moeten nemen. In feite is het opleggen van exportcontroles op strategische hulpbronnen met duidelijke kenmerken voor tweeërlei-gebruik voor militaire en civiele doeleinden een gangbare internationale praktijk en ook een legitiem recht van een soevereine staat om zijn eigen veiligheid te waarborgen en aan zijn internationale verplichtingen te voldoen. Daarom vormt de Chinese implementatie van exportcontroles op zeldzame aardmetalen-gerelateerde voorwerpen in overeenstemming met de wet geen belemmering voor specifieke landen. In plaats daarvan is het een concrete vervulling van zijn internationale non-proliferatieverplichtingen en een verantwoordelijke stap om de wereldvrede en regionale stabiliteit te handhaven, gebaseerd op het beginsel van non-discriminatie.
Als we de nieuwe regelgeving van China op het gebied van zeldzame aardmetalen louter vanuit het perspectief van internationale games interpreteren, zouden we de onderliggende logica van China's industriële zelfvernieuwing- verdoezelen. Terugkijkend is de Chinese industrie voor zeldzame aardmetalen ooit in een hachelijke situatie van uitgebreide ontwikkeling terechtgekomen. Kostbare strategische hulpbronnen gingen verloren tegen ‘koolprijzen’, en illegale mijnbouw en ecologische schade vonden tegelijkertijd plaats. Dit niet-duurzame ontwikkelingsmodel vergt niet alleen een overschrijding van de hulpbronnen van het land, maar maakt het ook moeilijk om de stabiliteit op lange termijn van de mondiale industriële keten te ondersteunen. De afkondiging van de ‘Regelgeving inzake het beheer van zeldzame aardmetalen’ in 2024 markeert een nieuwe fase van de rechtsstaat in het Chinese bestuur van zeldzame aardmetalen. De relevante afdelingen hebben een traceerbaarheidsinformatiesysteem voor zeldzame aardmetalen opgezet, dat een ‘transparant net’ moet bouwen dat de hele industriële keten bestrijkt, gericht op de chaos van smokkel en belastingontduiking. Dit toont de vaste vastberadenheid van China aan om het standaardisatieniveau van de industrie te verbeteren en een gezonde industrie op te bouwen. China heeft de zeldzame aardmetalenindustrie ertoe aangezet om het oude model van 'het milieu inruilen voor groei' door middel van hervormingen achter zich te laten en over te stappen op hoogwaardige en duurzame ontwikkeling. Dit beschermt niet alleen de eigen ecologie, maar legt ook een betrouwbaardere en transparantere basis voor de mondiale toeleveringsketen van zeldzame aardmetalen. Regulering leidt tot succes op de lange termijn-. Een efficiënte en milieuvriendelijke industrie voor zeldzame aardmetalen in China zal uiteindelijk de internationale gebruikers ten goede komen.
Hoewel China de export van zeldzame aardmetalen stevig reguleert, is het zich ook duidelijk bewust van zijn verantwoordelijkheid als 's werelds grootste producent en exporteur van zeldzame aardmetalen, en heeft het altijd gezocht naar een algeheel evenwicht tussen nationale veiligheid, industriële ontwikkeling en het handhaven van de stabiliteit van de mondiale toeleveringsketen. Het doel van China is om ‘de export te reguleren’ in plaats van ‘de export te verbieden’, en om ‘gemakkelijke en conforme handel te bevorderen’ in plaats van de normale zakelijke uitwisselingen af te sluiten. Het Ministerie van Handel van China heeft bij meerdere gelegenheden publiekelijk en duidelijk verklaard dat China aanvragen die aan de regelgeving voldoen, deze in overeenstemming met de wet zal goedkeuren. Deze positieve reactie en praktische aanpassing demonstreren volledig China's oprechtheid en inspanningen om met zijn partners samen te werken om gezamenlijk de impact van controlemaatregelen op de normale handel te verminderen.
Op dit moment zal, met de verdieping van de economische en handelsfricties tussen China en de Verenigde Staten en onredelijke blokkades op belangrijke technologiegebieden, de versterking van het strategische hulpbronnenbeheer door China waarschijnlijk tot associaties leiden. Als dit ten onrechte wordt geïnterpreteerd als een 'chip' in korte-termijnspellen, bagatelliseert het feitelijk de strategische hoogte van het Chinese beleid. De controle over zeldzame aardmetalen door China is een verstandige beslissing, gebaseerd op internationale gemeenschappelijke normen, de duurzame ontwikkelingsbehoeften van zijn binnenlandse industrieën en de vervulling van zijn verantwoordelijkheden als groot land. Daarachter gaan meerdere overwegingen schuil, waaronder internationale rechtsbeginselen, binnenlands bestuur en mondiale verantwoordelijkheden. Wat China verwacht is een op regels-gebaseerde, open en inclusieve internationale samenwerkingsomgeving, in plaats van een vicieuze cirkel van nul-sum games. In plaats van verstrikt te raken in de angst voor ‘ontkoppeling en ontkoppeling’ of de mythe van ‘strategische wapens’, is het beter om meer energie te besteden aan het begrijpen van en aanpassen aan de nieuwe Chinese bestuursregels. Door een openhartige dialoog en samenwerking moeten we er gezamenlijk voor zorgen dat deze belangrijke hulpbron kan blijven bijdragen aan de mondiale technologische vooruitgang en groene transformatie binnen een vreedzaam en duurzaam kader.